หน้าค้นหา แสดงงานวิจัย

การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

หัวหน้าโครงการ : กมลวัน สังสีแก้ว
954-60-IC-NRCT
รูปหน้าปก

บทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ แยกแยะประเภทของข้อผิดพลาดและหาค่าความถี่ของ ประเภทของข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นในงานเขียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนของนักศึกษากลุ่มดังกล่าว ดังนั้น ผู้วิจัยจึงเก็บข้อมูล จากงานเขียนของนักศึกษา สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่จำนวน 40 ชิ้นเพื่อแยก ประเภทของข้อผิดพลาด และหาค่าความถี่ประเภทของข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น โดยประเภทของข้อผิดพลาด สามารถจำแนกได้ออกเป็น 5 ประเภท คือ อักขรวิธี ไวยากรณ์ อรรถศาสตร์ วิทยาหน่วยคำ และการใช้คำ ฟุ่มเฟือย จากการวิจัยพบว่า ประเภทของข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุดคือ ไวยากรณ์ (การใช้กาล การผันกริยา การ เรียงลำดับคำในประโยค ประเภทของคำ และความสอดคล้องของประธานและคำกริยา) ร้อยละ 61.75 รองลงมา คือ อักขรวิธี (การสะกดคำ เครื่องหมายวรรคตอน และการขึ้นต้นอักษรตัวใหญ่) ร้อยละ 31.02 รองลงมาคือ อรรถศาสตร์ (การเลือกใช้คำที่มีความหมายเหมาะสมกับบริบท) ร้อยละ 4.52 ส่วนการใช้คำฟุ่มเฟือย ร้อยละ 2.11 และ วิทยาหน่วยคำ (โครงสร้างของคำ การใช้คำอุปสรรคและคำปัจจัย) ร้อยละ 0.60 ตามลำดับ ทั้งนี้ ผู้วิจัย พบว่า ข้อผิดพลาดประเภทไวยากรณ์ที่เกิดขึ้นในงานเขียนของนักศึกษาที่เกิดขึ้นมากที่สุด คือ การใช้ชนิดของคำ ร้อยละ 43.41 รองลงมา คือ การผันคำนามและคำกริยา ร้อยละ 24.88 รองลงมา คือ การใช้กาล ร้อยละ 20.98 การใช้โครงสร้างประโยค การใช้คำนำหน้านาม ร้อยละ 6.34 และ ร้อยละ 4.39 ตามลำดับ ผลการวิจัยนี้จะช่วย ให้ผู้สอนสามารถพัฒนาทักษะการเขียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ โดยเน้นความรู้เรื่องไวยากรณ์และชนิดของคำ อีกทั้งยังสามารถนำไปพัฒนาให้กับนักศึกษาของสถาบันการศึกษาอื่น ๆ ได้อีกด้วย

Abstract
This study aimed to analyze, categorize and identify the frequency of errors in writing of English for International Communication Program students in order to improve their ability in writing. For this purpose, errors committed in writing tasks of first year students of the International College, Chiang Mai Rajabhat University were explored to explain characteristics with examples of errors in order to find the appropriate way to help solving students’ errors. Forty students were observed their writing compositions. Frequency and percentage were used for data analysis. The identified errors were categorized into five main categories; orthographical errors, grammatical errors, lexical errors, morphological errors and redundancy errors. It was found that the most frequent errors were grammatical errors: tenses, plurality, parts of speech (61.75%), orthographical errors: spelling, punctuation, capitalization (31.02%), other errors: lexical error: word choice (4.52%), redundancy errors (2.11%) and morphological errors (0.60%). Besides, it was found that the grammatical errors mostly found in this study were part of speech (43.41%), noun and verb declension (24.88%), tense (20.98%), sentence structure (6.34%) and article (4.39%) respectively. This research can be used as a tool to improve English writing skills for undergraduate students of the International College, Chiang Mai Rajabhat University and other institutions. Keywords: error analysis, errors in writing, English writing skills