หน้าค้นหา แสดงงานวิจัย

การพัฒนาทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยโดยใช้แบบฝึกทักษะการแปล

หัวหน้าโครงการ : ปณชนก ชาญไววิทย์
748-59-HUSO-CMRU
รูปหน้าปก

บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยของนักศึกษาก่อนและหลังการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะการแปล และวิเคราะห์ข้อผิดพลาดและสาเหตุของการแปลผิด กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษที่เรียนวิชาการแปล 1 ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2558 จำนวน 142 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ รายละเอียดของรายวิชา (มคอ.3) วิชาการแปล 1 และแบบฝึกทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยจำนวน 8 ชุด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบทดสอบทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยก่อนและหลังเรียน ผลพบว่าหลังการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะการแปล นักศึกษามีทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยสูงขึ้นจากระดับต่ำกว่าเกณฑ์ (ร้อยละ 40.49) เป็นระดับค่อนข้างดี (ร้อยละ 65.31) ข้อผิดพลาดที่พบแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือ ความผิดพลาดด้านโครงสร้างไวยากรณ์และด้านศัพท์และสำนวน โดยพบความผิดพลาดด้านโครงสร้างไวยากรณ์มากกว่าด้านศัพท์และสำนวน ข้อผิดพลาดด้านโครงสร้างไวยากรณ์ที่พบมากที่สุดคือด้านการแปลคำนาม รองลงมาคือด้านการแปลกาล กรรมวาจก และคำนำหน้านาม ส่วนด้านศัพท์และสำนวน พบข้อผิดพลาดด้านการแปลคำศัพท์ที่มีความหมายหลายนัยมากที่สุด รองลงมาคือการแปลสุภาษิต คำพังเพยและสำนวนต่าง ๆ การแปลสิ่งทดแทนทางวัฒนธรรม และการแปลคำกริยาวลี ตามลำดับ สาเหตุของการแปลผิดสรุปได้ว่าเกิดจากการขาดความรู้ในด้านโครงสร้างไวยากรณ์และด้านศัพท์และสำนวน การขาดความรอบคอบในการอ่านต้นฉบับ เพื่อตีความหมายและการไม่ตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ

Abstract
This study is aimed to compare students’ skills in English-to-Thai translation before and after the use of related exercises, and to analyse translation errors as well associated causes. The target group comprised of 142 English-major students who were enrolled in Translation 1 course at Chiang Mai Rajabhat University in the second semester of 2015 academic year. The experimental tools consisted of a course syllabus for the Translation 1 course under TQF3 framework, along with eight English-to-Thai translation exercises. Furthermore, results from pretest and posttest experiments were used to analyze common errors in English-to-Thai translation; the findings revealed that after the use of the English-to-Thai translation exercises, students’ skills had increased from a “fail” (40.49%) to a “satisfactory” level (65.31%). The translation errors were divided into 2 categories namely, grammatical and phraseological errors; the former occurred more frequently than the latter. The most common grammatical errors occurred due to misconception associated with ‘nouns’, ‘tenses’, ‘passive voice’ and ‘articles’. In regards to the phraseological errors, the misuse of ‘words with multiple meanings’ followed by ‘proverbs, idioms and expressions’, ‘cultural substitutions’ and ‘phrasal verbs’ were found to be commonly made mistakes. It was assumed that such errors were caused by inadequate knowledge of grammar and phraseology, as well as the carelessness in reading the source texts and the unawareness of linguistic differences between English and Thai.